Toen dat alles was.

Als er niets meer is,

dan het ritme van zwaaiende bomen,

Het geluid van duizenden vogels, 

En het geneurie van het gras.

Toen ik krampachtig wilde vasthouden,

Aan alles wat er niet toe deed,

Als loslaten moeilijk wordt,

En ik eigenlijk even stil wil staan.

Toen ik naast mijn gewicht,

ook mijn leven verloor.

Toen ik waarde hechtte aan het onbelangrijke,

en de vogels niet meer hoorde.